Shilpi Divas | শিল্পী দিৱস

আজিৰ দিনটো বিশেষ — শিল্পী দিৱস (Shilpi Divas) । এই দিনটোতে আমাৰ সকলোৰে হৃদয়ত থাকে প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ “জয়মতী”-ৰ স্ৰষ্টা, মহীয়সী ব্যক্তিত্ব ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা। তেওঁৰ জীৱন আছিল এক চিৰন্তন সৃষ্টিৰ অনুপ্ৰেৰণা। কবিতা, গীত, নাট, চলচ্চিত্ৰ— প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অসামান্য অবদান অসমীয়া জাতিক ধনাঢ্য কৰি তুলিছে। “শিল্পী” শব্দটোতে থকা গভীৰতা আৰু সৌন্দৰ্য তেওঁ নিজৰ কাৰ্য্যৰ মাজেৰে প্ৰকাশ কৰি গৈছে।

আজিৰ দিনটো অসমীয়া সংস্কৃতিৰ ইতিহাসত বিশেষভাৱে স্মৰণীয়, কাৰণ আজিৰে দিনটোত অসমে সোঁৱৰণ কৰে ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ স্মৃতিদিবস। এই বিশেষ দিনটো ৰাজ্যজুৰি শিল্পী দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰা হৈছে, য’ত বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানে ৰূপকোঁৱৰক সংস্কৃতিৰ পূজাৰী হিচাপে জনাইছে শ্ৰদ্ধাঞ্জলি।

অসমীয়া কলা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ অন্যতম দিশপালক ৰূপে পৰিচিত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা জন্মগ্রহণ কৰিছিল ১৯০৩ চনৰ ১৭ জুন ডিব্ৰুগড়ৰ তামোলবাৰী চাহ বাগিচাত। তেওঁৰ পিতৃ পৰমানন্দ আগৰৱালা আৰু মাতৃ কিৰণময়ী আগৰৱালা ৷ তেওঁ ৰাজস্থানৰ মাৰৱাৰ অঞ্চলৰ পৰা 1811 চনত অসমলৈ স্থানান্তৰ হোৱা এটি পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল ৷ এক কথাত ক’লে, সোণৰ চামুচ মুখত লৈ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল জ্যোতিপ্ৰসাদে ৷ তেওঁৰ জীৱন আছিল এক অনন্য বর্ণিল আখ্যান, য’ত জাতীয়তাবাদী চিন্তাধাৰাৰ গভীৰ প্ৰতিফলন দেখা গৈছিল ৷ কিন্তু এই চিন্তাধাৰা কেৱল নিৰ্দিষ্ট ভৌগোলিক সীমাৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ নাছিল; ই এক বিস্তৃত দৃষ্টিভংগী বহন কৰিছিল।

অসমীয়াৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ “জয়মতী”-ৰ নিৰ্মাণৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সূচনা কৰে। লগতে গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ, লেখক আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী হিচাপে তেওঁৰ অৱদান অপৰিসীম। কম আয়ুসকালৰ ভিতৰতে, ১৯৫১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যুৱে অসমীয়া জাতীয় জীৱনত এক অপূৰণীয় শূন্যতা লৈ আহে। তথাপি, তেওঁৰ দিশপালক চৰিত্ৰ আৰু সৃষ্টিৰ সৈতে তেওঁ অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ হিচাপে সদায় থকাৰ উপযুক্ত।

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা বিভিন্ন বিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত উচ্চ শিক্ষা লাভৰ উদ্দেশ্যে ১৯২৬ চনত এডিনবাৰ্গ গ’ল। যদিও তেওঁ অৰ্থনীতিত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল, তেনে সময়তে তেওঁ পঢ়াশালাৰ পৰা বিমুখ হৈ জাৰ্মানীত সাত মাহৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰশিক্ষণ ল’লে। এই প্ৰশিক্ষণই তেওঁৰ সাংস্কৃতিক জীৱনৰ মজবুত ভিত্তি গঢ়ি তুলিবলৈ সহায় কৰিছিল। নিজৰ কৰ্মপৰিসৰৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ অসমত প্ৰথমখন বোলছবি নিৰ্মাণ কৰি অসমীয়াৰ ইতিহাসত এক নতুন অধ্যায়ৰ সৃষ্টি কৰে।

দেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ লগত জড়িত হৈ তেওঁ ১৯৩২ চনত ১৫ মাহৰ বাবে কাৰাবাস ভোগ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৩৬ চনত তেওঁ দেৱযানী ভূঞাৰ সৈতে বিবাহ বন্ধনত আবদ্ধ হয়। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ২০০৪ চনত তেওঁৰ স্মৃতিত এখন ডাকটিকট প্ৰকাশ কৰে। লগতে, অসমৰ জনজীৱনৰ এই কিংবদন্তী ব্যক্তিৰ সন্মানত ৰাজ্যজুৰি প্ৰতি বছৰে ১৭ জানুৱাৰীত শিল্পী দিৱস  (Shilpi Divas) উদযাপন কৰা হয়।

অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিক সমৃদ্ধ কৰি তোলাত তেখেতে বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছে। তেওঁ শোণিত কুঁৱৰী, ৰূপালীম, লভিতা, কাৰেঙৰ লিগিৰী, নিমাতী কইনা আদি জনপ্ৰিয় নাটকসমূহ ৰচনা কৰিছে। লগতে তেওঁ বহু মনোমোহা গীতৰ সৃষ্টিও কৰিছে, যি পৰৱৰ্তী সময়ত জ্যোতি সংগীত ৰূপে পৰিচিতি লাভ কৰে আৰু কালজয়ী হিচাপে গণ্য হয়।

ৰূপান্তৰেই জগতৰ সৌন্দৰ্য্যৰ মূলমন্ত্ৰ”—এয়া আছিল তেওঁৰ জীয়াই থকা কালৰ সৰ্বত্ৰ আহ্বান। পৰিৱর্তনশীল সময়ৰ প্ৰৱাহ আৰু পৰিস্থিতিৰ লগত কেনেদৰে খাপ খুৱাব লাগে, সেই সপোনেই দেখুৱাইছিল মহান শিল্পী ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই। তেখেতৰ এই বাৰ্তাৰ প্ৰাসংগিকতা আজিও যুগ-যুগান্তৰলৈ অপৰিসীম। অসম আৰু অসমীয়াৰ সাংস্কৃতিক মঞ্চত তেখেতৰ অৱদান সৰ্বতোভাৱে অনুপম।

যি  জনে এই পৃথিৱীক সপোনৰ ৰং বুলিবলৈ শিকাই গ’ল, তেখেতেই নিষ্ঠুৰ নিয়তিক আঁচলত বান্ধি মাত্ৰ ৪৮ বছৰ বয়সতে এই পৃথিৱী ত্যাগ কৰিলে। এই মহান শিল্পী জীৱনৰ শেষ ক্ষণলৈকে সৃষ্টিৰ জ্যোতিৰে জগতৰ আঁচল পূৰ্ণ কৰিলে। সেয়ে তেখেতৰ পুণ্য তিথিটো শিল্পী দিৱস (Shilpi Divas) হিচাপে পালন কৰি অহা হৈছে। এই বছৰো ৰাজ্যৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত শিল্পী দিৱস উদযাপনৰ জোৱাৰেৰে সন্মানিত কৰা হ’ব তেখেতৰ স্মৃতি।

Read also: Chilarai Divas Speech in Assamese | চিলাৰায় দিৱসৰ ভাষণ