Tusu Festival : Folk Festivals of The Tea Tribes of Assam |  টুচু পূজা : অসমৰ চাহ জনজাতি সকলৰ লোক উৎসৱ 

টুচু উৎসৱ (Tusu Festival) বা টুচু পূজা হৈছে হিন্দু মাহ পুহৰ অন্তিম দিনা, অৰ্থাৎ মকৰ সংক্ৰান্তিত অনুষ্ঠিত হোৱা এক লোক উৎসৱ। টুচু উৎসৱ (Tusu Festival) মুখ্যতঃ নদী কেন্দ্ৰিক। শস্য চপোৱাৰ আনন্দত কৃষিভিত্তিক সমাজৰ সাধাৰণ বিশ্বাস  ই এক একত্ৰিত প্ৰকাৰ। প্ৰতি বছৰে মকৰ সংক্ৰান্তিৰ পৱিত্ৰ দিনটোত, চাহ জনগোষ্ঠীয় লোকে পৰম্পৰাগতভাৱে নতুন শস্যৰ আবাহন কৰে। দেশ আৰু গ্ৰাম্য সমাজৰ পৰা ৰোগ-ব্যাধি, অসূয়া আৰু অপ্ৰীতি দূৰ হোৱাৰ কামনাৰে এই বিশেষ উৎসৱটি তেওঁলোকে উদযাপন কৰি আহিছে। টুচু পূজা হৈছে চাহ জনজাতিসকলৰ এক বিশেষ আৰু মাঙলিক পৰ্ব। প্ৰতি বছৰে পুহ আৰু মাঘ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনত এই পূজা উদযাপন কৰা হয়। পূজাত টুচুক এগৰাকী দেৱীৰূপে পূজা কৰা হয়। শস্যৰ দেৱী হিচাপে পূজাৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে শস্যৰ সমৃদ্ধি কামনা কৰা, যদিও টুচুক শিৱৰ জীয়েক, মনসাৰ ভনীয়েক, কালী, দুৰ্গা, সীতা বা সাৱিত্ৰী আদি ৰূপত কল্পনা কৰা হয়। টুচু উৎসৱটো বেছিভাগ পশ্চিম বংগৰ দক্ষিণ-পশ্চিম, ঝাৰখণ্ডৰ দক্ষিণ-পূব, উত্তৰ-পূব উৰিষ্যাৰ লগতে চাহ-ৰাজ্য অসমত উদযাপন কৰা হয়। 

ব্ৰাহ্মণ পূজাৰীৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈ চাহ জনগোষ্ঠীৰ মহিলাসকলে এই পূজাৰ কাৰ্যসূচী সম্পাদন কৰে। পূজাটো মূলতঃ নাৰীকেন্দ্ৰিক হ’লেও, পৰবৰ আনন্দত পুৰুষৰো অংশগ্ৰহণ থাকে। কিন্তু এই উপাসনাত কোনো মন্ত্ৰ তন্ত্ৰ নাই, কোনো নিৰ্ধাৰিত ৰীতি-নীতি নাই, কোনো বিশেষ ৰীতি-নীতি নাই। আঘোণ মাহৰ অন্তিম দিনৰ পৰা পৌষ মাহৰ অন্তিম দিনলৈকে, এই টুচুক গাওঁবোৰত উপাসনা কৰা হয়। যিহেতু মন্ত্ৰ তন্ত্ৰ নাই, এই পূজাৰ বাবে কোনো ব্ৰাহ্মণৰ প্ৰয়োজন নাই। এই পূজাক দুটা ভাগত বিভক্ত কৰা যায়: এক ভাগত ঘৰত পূজা কৰা হয় আৰু আন ভাগত পূজাৰ কাৰ্য নদীৰ পাৰত সম্পন্ন কৰা হয়।

টুচু পূজা 

• অসমীয়া নাম: টুচু পূজা
• উদযাপন কৰে: অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী 
• উৎসৱৰ ধৰণ: অসমীয়া আৰু ভাৰতীয় উৎসৱ

পুহ মাহ সোমোৱাৰে সৈতে অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ গাভৰুবোৰ কোনোবা এজনৰ ঘৰত মিলিত হয়। তাত তেওঁলোকৰ মাজত এগৰাকী “টুচু-মা” নিৰ্বাচিত হয়। তাৰপাছত, কুলিত উঠি থকা ম’ৰা চৰাইৰ মূৰ্তি হাতত লৈ, ছাতি আৰু কলহ সজা টুচুৰ মূৰ্তি ঘৰত অনা হয়। নিতৌ সন্ধিয়াত গাভৰুবোৰে ফল-মূল, আখৈ আদিৰে টুচুক পূজা দিয়ে আৰু  অৰ্চনা কৰে।

পুহৰ শেষৰ ৰাতি, গাভৰুহঁত আৰু ডেকাবোৰে  উজাগৰে থাকি টুচু গীত গায়। ৰাতিৰ অন্তত, টুচু দেৱীৰ মূৰ্তি টুচু-মাৰ মূৰত তুলি নদীৰ পাৰত লৈ যাওঁতে বাটৰ ঘৰে ঘৰে সোমাই টুচুক ফুৰাই নিয়া হয়। ৰাইজে টুচুক পূজা কৰে আৰু তিল পিঠা প্ৰসাদ হিচাপে দিয়ে। এই সময়ত গাভৰুহঁতৰ মাজত মাঘ মাহত তিল পিঠা খোৱাৰ চল থাকে, সেই কাৰণে এই উৎসৱক “তিল সাঁকৰাই” বুলিও কোৱা হয়।

চাহ জনগোষ্ঠীৰ বিশ্বাস মতে, সাৱধানতাৰে টুচু পূজা (Tusu Festival) পালন কৰিলে বছৰটোৰ ভিতৰত খৰ-খজুৱতিৰ সমস্যা নাথাকে। তদুপৰি, সৰস্বতী পূজাৰ পাছত টুচু পূজা কৰা জনবিশ্বাসৰ মতে খৰ-খজুৱতিৰ সম্ভাৱনা বাঢ়ে। এই পূজাত পিঠা-পনা, কাঠ-আলু, মিঠা-আলু আদিও খোৱাৰ চল দেখা যায়, যাৰ মাজেৰে পৰম্পৰাগত ভক্তি আৰু বিশ্বাস প্ৰতিফলিত হয়।

টুচুক প্ৰথমে সকলোৰে ঘৰত ঘূৰাই, পিছত নদীৰ ঘাটলৈ লৈ যোৱা হয়। নৈৰ ঘাটত বিভিন্ন অঞ্চলৰ পৰা অহা টুচুৰ দলবোৰ সমবেত হয়, আৰু তাতে গীতৰ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। পৰিসৰৰ অন্তত, সকলোৱে টুচুক নদীত বিসৰ্জন দিয়ে। নৈৰ ঘাটতে জল দেৱতাৰ উপস্থিতি সাক্ষী কৰি, বহুতে সেইদিনা সখী পাতি বন্ধুতা গঢ়ে। এই বন্ধুত্ব স্থাপনক ‘ফুলপ্ৰাণ’ পতা বুলি কোৱা হয়। চাহ জনগোষ্ঠীৰ মাজত এই ‘ফুলপ্ৰাণ’ আৰু টুচুক লৈ অনেক কিংবদন্তি পৰম্পৰাৰে গাঁথি ৰখা হৈছে।

টুচু দেৱী চাহ জনগোষ্ঠীৰ মহিলা সকলে শক্তিৰ প্রতীক হিচাপে যুগে যুগে স্মৰণ কৰি আহিছে। দেৱীৰ পৰা উৎসাহ আৰু সাহস লাভ কৰি তেওঁলোকে পৃথিৱী আৰু সমাজৰ মঙ্গল কামনা কৰে।

Read also: The Role of Discipline in Student Life Essay | ছাত্ৰ জীৱনত অনুশাসনৰ ভূমিকাৰ ৰচনা