SEBA Class 7 Assamese Chapter 11 ছাতৰৰ কৰ্তব্য Question Answer As Per SCERT New Syllabus to each chapter is provided in the list so that you can easily browse through different chapters SEBA Class 7 Assamese Chapter 11 ছাতৰৰ কৰ্তব্য Solutions and select need one. SEBA Class 7 Assamese Chapter 11 ছাতৰৰ কৰ্তব্য Notes Download PDF. SCERT Class 7 উন্মেষ Textbook Question Answer.
SEBA Class 7 Assamese Chapter 11 ছাতৰৰ কৰ্তব্য
Also, you can read the NCERT book online in these sections Solutions by Expert Teachers as per Central Board of Secondary Education (CBSE) Book guidelines. SCERT Class 7 Unmesh Textual Solutions are part of All Subject Solutions. Here we have given SCERT Class 7 Unmesh Question Answer Assamese Medium for All Chapters, You can practice these here.
ছাতৰৰ কৰ্তব্য
Chapter: 11
| ক্রিয়া-কলাপ |
| পাঠভিত্তিক |
১। তলত দিয়া প্রশ্নকেইটাৰ উত্তৰ দিয়া।
(ক) শিক্ষা অর্জনৰ বাবে ছাতৰৰ কি কি গুণ থাকিব লাগে?
উত্তৰঃ শিক্ষা অৰ্জনৰ বাবে ছাতৰৰ বিদ্যালাভৰ প্ৰতি ডাঙৰ হেঁপাহ, মনত দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা, জ্ঞান পিপাসা আৰু লগতে যিকোনো বিষয় আয়ত্ত কৰিবলৈ যত্ন আৰু কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰাৰ গুণ থাকিব লাগে।
(খ) ছাত্র-ছাত্রীয়ে মনে মনে কি হ’ম বুলি প্রতিজ্ঞা কৰিব লাগে।
উত্তৰঃ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে মনে মনে এই বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিব লাগে যে— “মই সকলো বিদ্যাত পাৰ্গত হ’ম”।
(গ) প্রকৃত জ্ঞানীলোকক লেখকে কাৰ লগত তুলনা কৰিছে?
উত্তৰঃ প্ৰকৃত জ্ঞানীলোকক লেখকে ‘দেৱতা’ৰ লগত তুলনা কৰিছে।
(ঘ) বিদ্যা আয়ত্ত কৰিবলৈ কিদৰে পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে?
উত্তৰঃ বিদ্যা আয়ত্ত কৰিবলৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে পুৰণি কালৰ ঋষিসকলৰ দৰে তপস্যা কৰিব লাগে। স্কুলক কেৱল ধেমালিৰ ঠাই বুলি নাভাবি একান্ত মনেৰে যত্ন আৰু পৰিশ্ৰম কৰিব লাগে। কিতাপবোৰলৈ বৰকৈ মন দি পঢ়িব লাগে, বুজি নাপালে সকলো কথা সংশয় মাৰি সুধি ল’ব লাগে আৰু পঢ়া কথাবোৰ মনত ৰাখিবলৈ দুবাৰ-এবাৰ লিখিব লাগে।
(ঙ) লেখকে বেছি লাজৰ কথা কি বুলি কৈছে?
উত্তৰঃ লেখকে কৈছে যে যেতিয়া জগতত বিদ্যা আছে, বিদ্যা শিকাৰ উপায় আৰু নিজৰ শক্তিও আছে, তেতিয়া সেইবোৰলৈ হেলা (অৱহেলা) কৰি মূৰ্খ হৈ থকাটোৱেই আটাইতকৈ বেছি লাজৰ কথা।
২। ভাবি উত্তৰ দিয়া।
(ক) দেশৰ উন্নতি কেনেকৈ হ’ব পাবে?
উত্তৰঃ যিসকল ছাত্ৰই কিতাপ পঢ়ি অপাৰ আনন্দ পায় আৰু পঢ়াত মগ্ন হৈ কেতিয়াবা ভাত-পানী খাবলৈকো পাহৰি যায়, তেওঁলোকেই আচল বিদ্যাৰ তপস্বী। লেখকে কৈছে যে এনে বিদ্যাৰ তপস্বীৰ সংখ্যা দেশত সৰহকৈ হ’লেই দেশৰ উন্নতি হ’ব পাৰে।
(খ) কিতাপ পঢ়াৰ উপৰি আৰু কি কি ধৰণে নানা বিদ্যা, কার্য আৰু শক্তি বঢ়াব পাৰি।
উত্তৰঃ কিতাপ পঢ়াৰ উপৰিও নানা ভাষা শিকা, সাহিত্য, ব্যাকৰণ, গণিত, ভূগোল আদি অধ্যয়ন কৰা, আৰু লগতে গান গোৱা, চিত্ৰ অঁকা, বক্তৃতা দিয়া, পুথি ৰচনা কৰা, খেতি, বেপাৰ, কাঠ-বাঁহৰ কাম, আইন আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰ আদি মানুহৰ সকলো লাগতিয়াল বিদ্যা নিজৰ শক্তি আৰু সুবিধা অনুসাৰে শিকি জ্ঞান আৰু শক্তি বঢ়াব পাৰি।
(গ) স্কুললৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্য কি কি?
উত্তৰঃ স্কুললৈ যোৱাৰ মূল উদ্দেশ্য হ’ল— বিদ্যা আৰু জ্ঞান আহৰণ কৰা, যাৰ ফলত ধন, মান আৰু যশস্যা বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ জৰিয়তে পিতৃ-মাতৃ, ভাই-বন্ধু আৰু দেশৰ সকলোৱে সুখ-সন্তোষ পায়। লগতে সৰ্বগুণী হৈ ইহকাল আৰু পৰকালত অপাৰ সুখ লাভ কৰা আৰু মৃত্যুৰ পাছতো পৃথিৱীত নিজৰ নাম যুগমীয়া আৰু প্ৰখ্যাত কৰি ৰখাই হৈছে স্কুললৈ যোৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য।
৩। প্রসংগ সংগতি দর্শাই ব্যাখ্যা কৰা।
(ক) এখন এখন কিতাপ এজন এজন লগৰীয়া।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: এই কথাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ অন্তৰ্গত, লম্বোদৰ বৰাদেৱে ৰচনা কৰা ‘ছাতৰৰ কৰ্তব্য’ নামৰ পাঠটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
সংগতি: কিতাপ পঢ়াৰ উপকাৰিতা আৰু কিতাপ কেনেকৈ আমাৰ প্ৰকৃত বন্ধু হ’ব পাৰে, তাকে বুজাবলৈ গৈ লেখকে এই কথাষাৰৰ অৱতাৰণা কৰিছে।
ব্যাখ্যা: লেখকে কিতাপক এজন ভাল বন্ধু বা লগৰীয়াৰ লগত তুলনা কৰিছে। আমি যিমান বেছি কিতাপ পঢ়োঁ আৰু যিমান বেছি ভাষা শিকোঁ, আমাৰ জ্ঞান সিমানেই বাঢ়ে আৰু আমাৰ বন্ধুৰ সংখ্যাও বৃদ্ধি পায়। ভাল কিতাপ পঢ়িয়েই আমি পুৰণি কালৰ ব্যাস, বাল্মীকি বা কালিদাসৰ দৰে মহান পণ্ডিতসকলকো আমাৰ লগৰীয়া বা বন্ধু কৰি ল’ব পাৰোঁ
(খ) কিতাপৰ পোক এই সংসাৰত মহাসুখী।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: উক্ত বাক্যশাৰী আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ লম্বোদৰ বৰাদেৱ ৰচিত ‘ছাতৰৰ কৰ্তব্য’ নামৰ পাঠটোৰ পৰা লোৱা হৈছে।
সংগতি: কিতাপ পঢ়ি পোৱা অপাৰ আনন্দৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ গৈ লেখকে এই কথাষাৰ উল্লেখ কৰিছে।
ব্যাখ্যা: যিসকল ব্যক্তিয়ে কিতাপ পঢ়ি অনুপম সুখৰ সোৱাদ পাইছে আৰু সকলো সময়তে কিতাপৰ মাজত মগ্ন হৈ থাকে, তেওঁলোকক লেখকে ‘কিতাপৰ পোক’ বুলি কৈছে। এনে লোকৰ পঢ়াৰ প্ৰতি ইমানেই একাগ্ৰতা থাকে যে কেতিয়াবা তেওঁলোকে ভাত-পানী খাবলৈকো পাহৰি যায়। কিতাপ পঢ়াৰ এই অমূল্য সুখ এবাৰ পালে তাক কেতিয়াও এৰিব বা পাহৰিব নোৱাৰি, সেয়েহে তেওঁলোক সংসাৰৰ আটাইতকৈ সুখী মানুহ।
(গ) কিতাপ আমাৰ দিব্যচকু।
উত্তৰঃ প্ৰসংগ: এই বাক্যটি আমাৰ পাঠ্যপুথিৰ লম্বোদৰ বৰাদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত ‘ছাতৰৰ কৰ্তব্য’ নামৰ পাঠটিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হৈছে।
সংগতি: কিতাপৰ জৰিয়তে আমি পৃথিৱীৰ অলেখ নজনা কথা জানিব পাৰোঁ, সেই কথা বুজাবলৈকে লেখকে কিতাপক ‘দিব্যচকু’ বা জ্ঞানৰ চকুৰ সৈতে তুলনা কৰিছে।
ব্যাখ্যা: ‘দিব্যচকু’ মানে হ’ল জ্ঞানৰ চকু, যি চকুৰে সকলো নেদেখা বস্তু দেখা পোৱা যায়। লেখকে কিতাপক দিব্যচকু বুলি কৈছে কাৰণ কিতাপৰ জৰিয়তেই আমি ঘৰতে বহি হাজাৰ হাজাৰ বছৰৰ আগৰ অতীতৰ ঘটনা, ভিন ভিন দেশৰ খবৰ, আকাশৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰ, আৰু পৃথিৱীৰ চেতন-অচেতন সকলো বস্তুৰ বিষয়ে জানিব পাৰোঁ। কিতাপেই অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ সকলো বিৱৰণ দি আমাৰ জ্ঞানৰ চকু মুকলি কৰে।
৪। তলত দিয়া বাক্যকেইটা মনোযোগেৰে পঢ়া, ভাবা আৰু বহলাই লিখা।
(ক) সময় বৰ ডাঙৰ বস্তু।
উত্তৰঃ সময় অতি অমূল্য আৰু ই কাৰো বাবে ৰৈ নাথাকে। যিসকল লোকে ছাত্ৰ অৱস্থাত সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ নকৰে বা অৱহেলা আৰু বেয়া কামত সময় নষ্ট কৰে, তেওঁলোকৰ জীৱনলৈ মূৰ্খামী আৰু দৰিদ্ৰতা আহে। এনে লোকে গোটেই জীৱন দুখ আৰু বেজাৰ ভোগ কৰিবলগীয়া হয়। সেয়েহে, ভৱিষ্যতে জ্ঞান আৰু সুখ পাবলৈ হ’লে আমি সময়ৰ উচিত ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
(খ) মানুহৰ অসাধ্য একো নাই।
উত্তৰঃ পৃথিৱীত মানুহৰ বাবে একোৱেই অসম্ভৱ বা অসাধ্য নহয়। যদি এজন মানুহে নিজৰ যত্ন, পৰিশ্ৰম আৰু একাগ্ৰতাৰে কোনো এটা কঠিন কাম বা বিদ্যা আহৰণ কৰিব পাৰে, তেন্তে আন এজন মানুহেও পুৰুষাৰ্থ কৰিলে সেই একেই কাম কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব পাৰে। দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা আৰু অধ্যৱসায়ৰ বলত মানুহে যিকোনো কামতেই সফলতা লাভ কৰিব পাৰে।
৫। তলত দিয়া অৰ্থৰ লগত খাপখোৱা শব্দ পাঠৰপৰা বিচাৰি আনি লিখা।
| শব্দ | অৰ্থ |
| ইচ্ছা; অভিলাস | |
| যত্ন; চেষ্টা; পৰিশ্ৰম | |
| বৰ ইচ্ছা; পিয়াহ | |
| প্ৰচুৰ ধন-সম্পত্তি | |
| আশংকা, সন্দেহ |
উত্তৰঃ
| শব্দ | অৰ্থ |
| বাঞ্ছা | ইচ্ছা; অভিলাস |
| পুৰুষাৰ্থ | যত্ন; চেষ্টা; পৰিশ্ৰম |
| পিপাসা | বৰ ইচ্ছা; পিয়াহ |
| ঐশ্বৰ্য | প্ৰচুৰ ধন-সম্পত্তি |
| সংশয় | আশংকা, সন্দেহ |
৬। (ক) তলৰ তালিকাখন সম্পূর্ণ কৰা—
| পাঠত থকা মূল ধাৰণাসমূহ | কোনটো দফাত আছে | অন্তর্নিহিত ভাব প্রকাশক কথা |
| আমি স্কুললৈ যোৱাৰ অভিপ্রায় | প্ৰথম | বিদ্যা আহৰণ কৰা, ধন, মান আৰু যশস্যা বৃদ্ধি কৰা, পিতৃ-মাতৃ, ভাই-বন্ধু, দেশৰ সকলোৱে সুখ-সন্তোষ পাব। ইহকাল আৰু পৰকালত অপাৰ সুখ পাব, চিৰকাল নাম যুগমীয়া আৰু প্রখ্যাত হ’ব। |
| স্কুললৈ যোৱাৰ অভিপ্রায় কৰাৰ উপায় | প্ৰথম | যত্ন, পৰিশ্ৰম আৰু বিদ্যালাভৰ প্রতি হেঁপাহ, তপস্যা। |
| পঢ়া বা শিকা কথাবোৰ আয়ত্ত কৰাৰ উপায় | ||
| জ্ঞান আহৰণৰ উৎস | ||
| বিদ্যা আহৰণ আৰু সময়ৰ সন্ধ্যৱহাৰৰ সম্পর্ক | ||
| কিতাপ পঢ়াৰ উপকাৰ | ||
| কিতাপৰ যোগেদি লগৰীয়া লাভ | ||
| কিতাপৰ পোকেই আচল বিদ্যাৰ তপস্বী | ||
| জ্ঞান বঢ়োৱাৰ উপায় | ||
| মূর্খামি লাজৰ কাৰক | ||
| নিজৰ শক্তি আৰু সুবিধামতে বিদ্যা আহৰন |
উত্তৰঃ
| পাঠত থকা মূল ধাৰণাসমূহ | কোনটো দফাত আছে | অন্তর্নিহিত ভাব প্রকাশক কথা |
| আমি স্কুললৈ যোৱাৰ অভিপ্রায় | প্ৰথম | বিদ্যা আহৰণ কৰা, ধন, মান আৰু যশস্যা বৃদ্ধি কৰা, পিতৃ-মাতৃ, ভাই-বন্ধু, দেশৰ সকলোৱে সুখ-সন্তোষ পাব। ইহকাল আৰু পৰকালত অপাৰ সুখ পাব, চিৰকাল নাম যুগমীয়া আৰু প্রখ্যাত হ’ব। |
| স্কুললৈ যোৱাৰ অভিপ্রায় কৰাৰ উপায় | প্ৰথম | যত্ন, পৰিশ্ৰম আৰু বিদ্যালাভৰ প্রতি হেঁপাহ, তপস্যা। |
| পঢ়া বা শিকা কথাবোৰ আয়ত্ত কৰাৰ উপায় | দ্বিতীয় | কিতাপবোৰ বৰকৈ মন দি পঢ়া, সকলো কথা সংশয় মাৰি বুজা, পঢ়া কথাবোৰ দুবাৰ-এবাৰ লিখা আৰু সাৰ কথাবোৰৰ টোকা লিখি ৰখা। |
| জ্ঞান আহৰণৰ উৎস | দ্বিতীয় | স্কুলৰ কিতাপৰ লগতে যিমান পৰা যায় সিমান আন আন কিতাপ আৰু বাতৰি কাকত আদি পঢ়া। |
| বিদ্যা আহৰণ আৰু সময়ৰ সন্ধ্যৱহাৰৰ সম্পর্ক | দ্বিতীয় | সময় বৰ ডাঙৰ বস্তু, যি ইয়াৰ সদ্ব্যৱহাৰ নকৰে বা হেলাত সময় ব্যয় কৰে, সি মূৰ্খ আৰু দৰিদ্ৰ হৈ জীৱনত বহুত দুখ পায়। |
| কিতাপ পঢ়াৰ উপকাৰ | দ্বিতীয়/তৃতীয় | যিমান বেছি কিতাপ পঢ়া যায়, সিমান জ্ঞান আৰু বুদ্ধি বেছি হয়। কিতাপ আমাৰ দিব্যচকু, ই অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ সকলো জ্ঞান দিয়ে। |
| কিতাপৰ যোগেদি লগৰীয়া লাভ | তৃতীয় | যিমান বেছি কিতাপ পঢ়া যায়, সিমান আমাৰ বন্ধু বা লগৰীয়া বেছি হয়। পুথিৰ যোগেদি ব্যাস, বাল্মীকি, কালিদাসো আমাৰ লগৰীয়া হয়। |
| কিতাপৰ পোকেই আচল বিদ্যাৰ তপস্বী | তৃতীয় | যি কিতাপ পঢ়ি অনুপম সুখ পায় আৰু পঢ়োঁতে ভাত-পানী খাবলৈকো পাহৰি যায়, তেওঁলোকেই আচল বিদ্যাৰ তপস্বী। |
| জ্ঞান বঢ়োৱাৰ উপায় | চতুৰ্থ | নানা কিতাপ পঢ়াৰ লগতে সাহিত্য, ব্যাকৰণ, গণিত, বিজ্ঞান আদি নানা বিদ্যা আৰু নানা ভাষা শিকা। |
| মূর্খামি লাজৰ কাৰক | পঞ্চম | বিদ্যা শিকাৰ উপায় আৰু শক্তি থকা সত্ত্বেও হেলা কৰি মূৰ্খ হোৱাটোৱেই আটাইতকৈ বেছি লাজৰ কথা। |
| নিজৰ শক্তি আৰু সুবিধামতে বিদ্যা আহৰন | চতুৰ্থ | মানুহৰ সকলো লাগতিয়াল বিদ্যা আৰু কাৰ্য নিজৰ শক্তি আৰু সুবিধা অনুসাৰে অলপ বা অধিক পৰিমাণে শিকা অতি আৱশ্যক। |
Hi! my Name is Parimal Roy. I have completed my Bachelor’s degree in Philosophy (B.A.) from Silapathar General College. Currently, I am working as an HR Manager at Dev Library. It is a website that provides study materials for students from Class 3 to 12, including SCERT and NCERT notes. It also offers resources for BA, B.Com, B.Sc, and Computer Science, along with postgraduate notes. Besides study materials, the website has novels, eBooks, health and finance articles, biographies, quotes, and more.
Buy Now